بهداشت و مراقبت پوست

آکنه چیست و چگونه درمان می‌شود؟

آکنه چیست و چگونه درمان می شود؟

در این نوشته شما می‌خوانید

آکنه چیست؟

علت بروز آکنه مسدود شدن فولیکول‌های مو است. وجود چربی، آلودگی و سلول‌های مرده بر روی سطح پوست، منافذ پوست را مسدود می‌کند و باعث ایجاد جوش‌ یا عفونت‌های کوچک و موضعی می‌شود. با استفاده از برخی روش‌های درمانی و با از بین بردن باکتری‌ها و خشک کردن روغن‌های اضافی منجر به آکنه، می توان آن را درمان کرد. درمان‌های مختلف آکنه شامل درمان‌های سبک زندگی، داروهای موضعی، داروهای خوراکی و روش‌های پزشکی است.

درمان مناسب برای شما بستگی به شرایط فردی شما دارد. اگر آکنه‌های خفیف تا متوسط مانند جوش‌های سرسفید یا سرسیاه دارید، درمان شما باید نسبتا آسان باشد. با این حال، اگر آکنه کیستیک یا التهابی دارید، درمان شما ممکن است چالش برانگیزتر باشد. آکنه کیستیک یک یا چند کیست بزرگ، دردناک و قرمز رنگ در زیر سطح پوست است. پزشک یا متخصص پوست می‌تواند به شما کمک کند تا بفهمید چه نوع آکنه ای دارید.

انواع آکنه

درمان با تغییر سبک زندگی

بسیاری از افرادی که مبتلا به آکنه یا جوش‌های خفیف هستند با تغییر سبک زندگی می‌توانند وضعیت خود را مدیریت کنند. روغن یکی از عوامل اصلی بروز آکنه بر روی پوست است، بنابراین تمیز نگه داشتن صورت و دور نگه داشتن موهایتان از روغن بسیار اهمیت دارد، به خصوص اگر موهای شما چرب باشد. روغنی که بر روی مو و صورت شما قرار دارد هنگام خواب روی روبالشی شما جمع می‌شود. تعویض روبالشی روزانه یا هفتگی می‌تواند به جلوگیری از این تجمع کمک کند.

صورت خود را دو تا سه بار در روز با آب ولرم و یک پاک کننده ملایم بشویید. پوست خود را خیلی محکم نکشید. این کار می تواند آکنه را تشدید کند. همچنین سعی کنید از محصولات مراقبت از پوست که می توانند تحریک کننده باشند، مانند لوسیون‌های معطر یا لوازم آرایش بر پایه روغن استفاده نکنید. مرطوب‌کننده‌ها و ضدآفتاب‌هایی را انتخاب کنید که برچسب «غیر کومدوژنیک» دارند. این بدان معنی است که این محصول منافذ پوست  را مسدود نمی‌کند.

این موارد می‌تواند کمک زیادی به شما در رفع آکنه خفیف کند. اگر به چیز قوی‌تری نیاز دارید، پزشک ممکن است به شما توصیه کند از داروهای موضعی یا خوراکی نیز استفاده کنید.

داروهای موضعی

داروهای موضعی همان لوسیون‌ها، ژل‌ها و کرم هایی هستند که روی پوست خود می‌زنید. یک لایه نازک از این داروها را باید بعد از شستن صورت در هنگام صبح و شب‌ها  قبل از خواب به روی پوست خود بمالید. برخی از این محصولات بدون نسخه در دسترس هستند و برخی دیگر نیاز به نسخه دارند.

محصولات بدون نسخه درمان کننده آکنه معمولا حاوی ماده فعال اسید سالیسیلیک یا بنزوئیل پراکسید هستند. این مواد مقدار روغن تولیدی بدن را کاهش می‌دهند و ضدالتهاب نیز هستند. این اثرات به درمان لک‌های موجود و جلوگیری از ایجاد لکه‌های جدید کمک می‌کند.

هنگامی که محصولات بدون نسخه به اندازه کافی قوی نباشتد، داروهای موضعی تجویزی می توانند کمک کننده باشند. این محصولات درمانی آکنه که معمولا به صورت ژل یا کرم هستند ممکن است حاوی ترتینوئین (داروی رتینوئیدی که از ویتامین A حاصل می شود)، نسخه قوی تر بنزوئیل پراکسید یا آنتی بیوتیکی به نام کلیندامایسین باشد. زمانی که درجه آکنه متوسط تا شدید است، این داروها می توانند عملکرد بهتری نسبت به محصولات بدون نسخه در از بین بردن باکتری ها داشته باشند.

داروهای خوراکی

داروهای خوراکی آکنه را درمان های سیستمیک نیز می‌نامند زیرا در کل بدن جذب می‌شوند. این داروها فقط با نسخه پزشک در دسترس هستند و معمولاً برای درمان آکنه‌های متوسط تا شدید استفاده می‌شوند که به محصولات موضعی پاسخ نمی‌دهند. سه نوع داروی سیستمیک مورد استفاده برای درمان آکنه عبارتند از:

آنتی بیوتیک ها

پزشک ممکن است برای شما یک قرص آنتی بیوتیک روزانه مانند تتراسایکلین تجویز کند. این قرص می‌تواند به مبارزه با باکتری‌ها و عفونت از درون به بیرون کمک کند. زمانی که ژل و کرم به تنهایی وضعیت شما را بهبود نمی‌بخشد، معمولاً از آنتی بیوتیک‌ها همراه با داروهای موضعی استفاده می‌شود.

قرص های ضد بارداری

تنظیم سطح هورمون با استفاده از قرص ضد بارداری می‌تواند به بهبود آکنه برای برخی از زنان کمک کننده باشد. با این حال، در دوران بارداری نباید از این قرص‌ها استفاده کنید. اگر باردار هستید، از پزشک خود بپرسید که چه کاری می‌توانید برای از بین بردن جوش صورت انجام دهید.

ایزوترتینوئین

ایزوترتینوئین نوعی داروی قوی از خانواده رتینوئیدها است که اندازه غدد چربی را کاهش می‌دهد تا چربی کمتری تولید کنند. همچنین به تنظیم گردش سلولی پوست کمک می‌کند تا سلول‌ها مانع از انتشار باکتری‌ها و چربی اضافی از منافذ پوست نشوند. ایزوترتینوئین بیشتر برای افراد مبتلا به آکنه کیستیک شدید تجویز می‌شود. پزشک ممکن است زمانی آن را تجویز کند که سایر داروهای آکنه موثر واقع نشده باشند. با این حال، عوارض جانبی آن می‌تواند شدید باشد، بنابراین برای همه مناسب نیست.

روش‌های پزشکی درمان آکنه

ممکن است برای درمان آکنه از روش های پزشکی استفاده شود که می‌توانند در مطب پزشک انجام شوند و ممکن است دردناک باشند و در برخی موارد باعث ایجاد زخم شوند.

تخلیه و استخراج

در طول عمل تخلیه و استخراج، پزشک به صورت دستی و با استفاده از ابزار استخراج، کیست های بزرگ را که در زیر پوست ایجاد شده را تخلیه می‌کند. این ابزار مایعات، کثیفی، چرک و پوست مرده داخل کیست را برای کاهش عفونت و درد از بین می برند. پزشک ممکن است آنتی بیوتیک یا یک استروئید را به کیست تزریق کند تا سرعت بهبودی افزایش دهد و خطر ایجاد اسکار را کاهش دهد.

لیزر درمانی

برای بهبود عفونت آکنه می‌توان از لیزر درمانی نیز استفاده کرد. نور لیزر به کاهش میزان باکتری ایجاد کننده آکنه روی پوست کمک می‌کند.

لایه برداری شیمیایی و میکرودرم ابریژن

لایه برداری شیمیایی و میکرودرم ابریژن لایه بالایی پوست را از بین می‌برد. در این فرآیند، جوش‌های سر سفید و سر سیاه نیز از بین می‌روند.

درمان آکنه در دوران بارداری

تقریباً همه افراد در دوران نوجوانی آکنه را تجربه می‌کنند. با این حال، بزرگسالان ممکن است گاهی اوقات (به خصوص در دوران بارداری) با این مشکلل روبرو شوند. اما زنان باردار مبتلا به آکنه ممکن است گزینه‌های درمانی یکسانی با دیگران نداشته باشند.

اکثر داروهای مورد استفاده برای درمان آکنه در نوجوانان و بزرگسالان برای استفاده در دوران بارداری ایمن نیستند یا ایمنی این داروها نامشخص است.

رتینوئیدهای موضعی داروهای دسته C هستند. این بدان معنی است که براساس مطالعات حیوانی، اگر به مقدار زیاد مصرف شوند برای جنین در حال رشد مضر هستند. قبل از استفاده از ترتینوئین با پزشک خود مشورت کنید.

ایزوترتینوئین و تتراسایکلین می‌توانند به جنین آسیب برسانند. ایزوترتینوئین با نقایص مادرزادی مرتبط است و تتراسایکلین می تواند باعث تغییر رنگ دندان های کودک شود. در دوران بارداری از هیچ یک از آنها استفاده نکنید.

محصولات آکنه ای که برای استفاده در دوران بارداری بی خطر هستند، محصولاتی هستند که از بنزوئیل پراکسید استفاده می‌کنند.

اثرات جانبی درمان‌های آکنه

عوارض جانبی درمان آکنه بسته به روش انتخابی و قدرت دارو متفاوت است. شایع ترین عوارض جانبی داروهای موضعی آکنه، خشکی و تحریک پوست است. خوشبختانه این علائم موقتی هستند. این عوارض اغلب با عادت کردن بدن به دارو بهبود می‌یابند.

توجه داشته باشید که اگر پس از مصرف این محصولات پوست شما دچار خارش شدید، سوزش یا پوسته پوسته شد، حتما به پزشک مراجعه کنید.

عوارض جانبی احتمالی داروهای خوراکی می‌تواند جدی تر باشد. آنتی بیوتیک‌ها می‌توانند باعث ناراحتی معده یا سرگیجه و سبکی سر شوند. اگر قرص‌های ضدبارداری هم مصرف می‌کنید، از روش‌های کنترل بارداری پشتیبان استفاده کنید. برخی از آنتی بیوتیک‌ها میزان محافظت قرص‌های ضد بارداری از شما را در برابر بارداری کاهش می‌دهند.

اگر از قرص های ضد بارداری برای مدیریت آکنه خود استفاده می کنید، توجه داشته باشید که عوارض جانبی قرص‌های ضد بارداری خوراکی شامل افزایش خطر لخته شدن خون و فشار خون بالا است.

ایزوترتینوئین خوراکی می‌تواند عوارض جانبی شدیدی ایجاد کند، به خصوص اگر در حین مصرف آن باردار شوید. نقایص شدید مادرزادی در نوزادانی که مادران آنها ایزوترتینوئین در دوران بارداری مصرف کرده‌اند گزارش شده است. این دارو همچنین می‌تواند خطر افسردگی و افکار خودکشی را افزایش دهد و بر سطح کلسترول و عملکرد کبد تأثیر بگذارد.

با پزشک خود صحبت کنید

آکنه نوعی بیماری قابل درمان است. وقنی تغییر در شیوه زندگی برای درمان آکنه کارساز نیست، کم تهاجمی ترین درمان، یعنی محصولات بدون نسخه  را امتحان کنید. اگر به چیز قوی‌تری نیاز دارید، یک قرار ملاقات با پزشک خود تعیین کنید. پزشک شما آکنه را ارزیابی می‌کند و گام‌های بعدی را برای درمان پیشنهاد می‌کند. تحقیقات پزشکی پیشرفته در حال یافتن راه های جدیدی برای مبارزه با این نوع عفونت است.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *